Cmentarz w Łańcucie. Cimetière de Łańcut.

Czasem odchodzą nasze anioły...

I nagle w miejscu staje czas...

A z nimi cząstka nas odchodzi

I wielki smutek marszczy twarz.

Lecz oni ciągle przecież żywi,

Nadal wytrwale są wśród nas.

Ich dusze przy nas pozostały

Tylko ich ciała zabrał czas.

****

Dzisiaj odwiedziłam groby moich Bliskich 

na łańcuckim cmentarzu.

Przy okazji zrobiłam kilka zdjęć pomników,

 które posiadają wartość artystyczną i historyczną.

 Z tych też względów

 cmentarz ten

 został wpisany do rejestru zabytków.

"...Umarłych pamięć dotąd trwa, 

dokąd pamięcią im się płaci."

                           W.Szymborska

A stroiki zrobiłam sama.

************************************************

Pozdrawiam serdecznie. 

Marta

Moje miasta: Łańcut

Bonjour!

Łańcut

     To jedno z moich  najważniejszych miast.

Tam się urodziłam, chodziłam do szkoły, zdawałam maturę. 

Gdy wyjechałam na studia, do Łańcuta już nie wróciłam.

Nadal jestem bardzo z nim związana.

 Mam tam mamę, siostrę, rodzinę i bliskich na cmentarzu.

Podczas  wakacji zrobiłam kilka zdjęć. 

Jest na nich Łańcut, nie ten widziany oczami turystów,

 ale mój, ten, który pamiętam jeszcze z dzieciństwa, 

który trwa niezmiennie od tylu lat.

Nieopodal mojego domu, tuż za rogiem

 stoi kapliczka ze św. Antonim  Padewskim.

 Widnieje na niej zagadkowy napis:  F.I.B.A.D 1819.

 Trzy pierwsze litery być może są skrótem od nazwisk fundatorów.

 W każdym razie faktem historycznym jest, iż ta drewniana kapliczka 

w cudowny sposób oparła się płomieniom jakie wybuchły w 1820 r. 

podczas pożaru całego miasta.